Martine Boelsma, vaste schrijfster en journaliste van de bijlage "Diagnose"in het Algemeen Dagbladbracht onlangs een bezoek aan de Duitse kliniek waarvoor Privatescan bemiddeld. Daar onderging zij een Total Body Scan. In de bijlage "Diagnose" in het Algemeen Dagbladdeed zij uitvoerig verslag van haar persoonlijke ervaring en bevindingen. Een Quote uit haar artikel:Wie het lot wil tarten, moet het meteen goed doen: we spreken voor een Total Body Scan af op vrijdag de dertiende. ,,Bekijk het van de positieve kant, je moet maar zo denken,’’ zegt directeur Frank Hefti, ,,slecht nieuws is óók goed nieuws. Hoe eerder je iets ontdekt, hoe groter de kans op genezing.

Mijn skelet ziet er puik uit. Geen slijtage, geen ontstekingen. Het volgende filmpje laat mijn ruggenwervels en ruggenmerg zien. ,,Hebt u misschien een auto-ongeluk gehad? Zo’n vijftien jaar geleden?,’’ vraagt de professor, die er even bij is komen staan. Ik kijk hem verbijsterd aan. Ik ben inderdaad ooit aangereden, op de kop af vijftien jaar geleden. Voor zover ik wist, leverde me dat indertijd alleen een paar gekneusde ribben op. ,,De tussenwervelschijven tussen uw vijfde en zevende halswervels puilen uit en drukken in uw ruggenmerg. Typisch letsel van een aanrijding, en zo ziet dat er na een jaar of vijftien uit.’’

Het is inderdaad overduidelijk zichtbaar. Heb ik daarom vaak pijn in mijn nek en in mijn armen, iets dat ik altijd aan stress heb geweten? ,,Heel goed mogelijk,’’ zegt de professor. ,,Maar het is niets ernstigs. Als u met wat fysiotherapie uw halsspieren versterkt, zal de druk afnemen.’’

We dalen af; belanden in de baarmoeder. ,,Daar zit iets,’’ zegt de radioloog en snijdt me met die opmerking eventjes de adem af. ,,Maar het is slechts een cyste, een met vocht gevuld blaasje. Volkomen onschuldig. Kan daar gewoon blijven zitten.’’

Dat was het? Dat was het! ,,U bent gezond!’’

Het filmpje krijg ik mee op cd-rom. Leuk voor de kinderen. En misschien handig om die wervels eens aan een fysiotherapeut te laten zien.

Met een licht euforisch gevoel loop ik naar buiten, blij dat ik dit avontuur toch heb doorgezet. Geen woekerende tumoren, geen dichtgeslibde aderen, geen versleten gewrichten, geen dreigend infarct. Alles is goed. Tot nog toe dan.

Terug in het hotel kies ik als vanzelf de ‘fitness-salade’ van de menukaart. Met een groot glas water in plaats van de gebruikelijke Chardonnay. Als dat geen preventie is, weet ik het niet meer!